dönülmez yol, geçilmez yara

bana adımı geri ver. bana sesimi bana nefesimi geri ver. bakışımı. susuşumu. çığlıklarımı bana geri ver.

-böyle geri gelmeyen her şeyin nihâyetinde ne olur sen beni daha da azaltma allah'ım.-

bana gözyaşımı geri ver. ne kadar aktıysa bir o kadar da birikti. daha ne kadar azalacağım. daha ne kadar içime gömüleceğim. daha ne kadar.

bana senin yolunda attığım adımları geri ver. gecelerimi geri ver. seslenişlerimi. tazecik çaresizliğimi geri ver. çaresizliğim bile sendedir benim. sendendir. titreyişli kimsesizliğimi, tanımadığım hâlde bile isteye daldığım sokakları. korkusuz gülüşlerimi. daha hiç yıkılmamış o pür pak hayâlimi geri ver. gerçekleşmesi mümkünken hiç gerçekleşmeyen isteklerimle dolu hayatımın en anlamlı gözyaşlarını bana geri ver. 

küçükken de istediğim hiçbir şey vaktinde olmazdı benim. vaktince ben isterdim, olmazdı, vakit geçerdi, unuturdum istediğim şeyi, hayal kırıklığımı. bir bakardım o vaktince gözyaşı döktüğüm karşımda öylece hiç utanmadan bana bakıyor. öyle buruk gülümserdim ki gök dayanamaz hiç durmadan ağlardı sanki üstümde. öyle buruk gülümserdim ki yer burulur sarsılırdı altımda inleye inleye. dönerdi başım.

ben böyle böyle istememeyi öğrendim. istediğimi dile getirmemeyi ya da. yalnız ben koştum istediğimin peşinde. ben yalnız başıma koşunca bir o kadar daha geç ulaştım her şeye. ama bir şey ifade etmedi bu benim için. vakit geçmişse, azı çoğu olmazdı. geçmişti çünkü. bir daha o kalp öyle atmayacaktı bilirdim.

bir eski fotoğraftan değil bir hayattan oyuldum da atıldım. omzumda bir el bile yoktu. yanağımın yarısında gülümseyişimin kederi bile kalmamıştı. boşlukla tamamlanacak bir ben bile yoktum. beni hep uzaktan sevdiler yokluğumda sessizliğimde ağır başlılığımda sevdiler ben bunu hiç değiştiremedim.

şimdi acı düştüyse peşime, onu bağrıma basmak da benim yazgım. bu elimdeki hiçbir şeyimle ben artık çok daha dayanıklıyım. buna dayanmak denirse. buna ne denirse, yaşamaksa delirmekse sevmekse. yıl bitecekse kalbimde yaşattıklarımla bitiriyorum. yıl bitecekse bana iyi gelen ne varsa onunla bitirmek istiyorum. yıl ben yaşarken bitecekse yine, peşime düşen acıya biraz olsun huzur katmak istiyorum artık. 

biz yaşarken bitecekse yıl ve başlayacaksa bir yenisi, artık bir şeyler olsun istiyorum. çok şey istiyorum belki de.

bu elimdeki hiçbir şeyimle ben artık çoook güçsüzüm, bir o kadar da güçlü. 

ellerim boşalırcasına kanıyor sanki hayata tutunduğum yerlerimden.

https://soundcloud.app.goo.gl/zBCpU