suya attığım çiçekler

ben hâlâ birinin yanımda aniden belirip, her şey geçti, bir daha hiçbir şey seni yıkıp küstürmeyecek, demesini bekleyen o küçük kızım. üşüdükten sonra ısınmayı bekleyen.

bana böyle öğretilmişti ya da ben bir şeyleri kendim öğrendiğimden, yanlış öğrenmiştim. yanlışımı doğrult. çünkü ben ne çocuk oldum ne de yetişkin. bu ikisi arasına sıkışmışlığımı kimse anlamıyor burada. burada evet, tam burada ben varım bir de tanıdığımı sandığım insanlar. 

bir şeyler öğrenmek şart. ıhlamurun suyla tamamlanan soluk sarısı gibi. gözyaşının tuzu, elmanın ekşisi, narın rengi gibi.

sonra ne olduysa sen öldükten sonra oldu. ondan önce olanlar beni senin ölümüne hazırladı. sonra bir bir öldü etrafımdakiler. durduramadım. 

seslerim vardı sustular.

kırılıp küsmelerim vardı, sesimin titreyişi, kaburgamın ortasında dolanan heyecanlar. kesip attılar kendilerini benden.

bir türlü uyanamadığım bir rüyaydı hepsi. biliyordum.

beni her kötü rüyadan yalnız sen uyandırdın.

ruhumun acısından bedenimin ağrılarını hissedemediğim için ağlamıştım, mutfaktaydım, balığın yanına salata hazırladığım bir gündü. evdeydim. kış soğuk değildi, ama hava boğuktu. grimsi bir lacivert şimdiye aklımda kalan. bir elimde bıçak bir elimde nane kokusuyla yere çöküp ağlamaya başlamıştım. sen öleli, ben o rüyayı göreli, çok olmuştu. bilmiyorsun, siyah saplı bıçaklar bana bir kefeni hatırlatıyor.

yanlışımı doğrult. 

ölenle ölünür diye biliyorum çünkü. okumayı da yazmayı da kendim öğrendim. okunacağı biliyorum da yazılmayacak olanı bilmiyorum. bazı şeyler kimseyle konuşulmuyor.

beş gün sonra bu yıl da bitecek. bitsin. yıllar bana hep yeni yaslar; yeni yasların ardından yeni gülümseyişler getirdi. bana her yastan sonra yepyeni bir gülüş bahşedildi. yazdığım şiirler hep yarım kaldı.

şimdilerde sonunda olmak istediğim bir yerde. olmak istemediğim bir ruh ve bedende. nasıl olduğunu bilmediğim bir gülümseyişle. ne tuhaf.

-bir bünyede kaç yas, kaç umutsuzluk, kaç bitmemiş şiir toplanır bilmiyorum.

ben benimkileri sayamıyorum. -

seni sevmenin güzelliğiyle hayata katlanıyorum.

"suya attığım çiçekler,

bir gün olur döner bana"