merdivensiz

 yokluğuna alışamadım
 yokluğuna alışamadım
 yokluğuna alışamadım özel bir sebebi yok. şey diyor,hep senin yüzünden,hep senin aksiliklerinden bunlar. yüzüm yok. ben bunları çekeceğim de ne olacak diye düşünmedim hiç. yüzüm yok. ağlamaya da.
trafiği de,yolun kapatılmış oluşunu da bana bağlıyor. unuttuklarımdan da hesaba çekiliyorum ibrahim. gönlümde put falan yok. zannımca,bu yangın dinmeyecek.

yolda konuşmuyorum,sesim yok. yüzüm yok ki,sesimi çıkarayım. şimdi oturdum yatağa, gözyaşım kurudu kimse yoktu. gece örttü üstümü kimsenin haberi yoktu. beni sensiz,beni bensiz bıraktın diyen şarkıya eşlik edemedim. yine de iyiyim. sonsuz kaybedişler yok,ağıtlar selâlar yok. bir insanı bir kere babası anlamazdıysa kim anlardı.

sen anladın mı. diye boş boş sorular bunlar sana. kalabalıklaştı buralar. ben gidiyorum,yolda ağladım ama iyi olmayı ben de biliyorum.

gün boyu hiçbir şey yememişim,yeni farkettim içtiğim su boşluğa düşünce.