özlemleri yutkunmak
"nasıl baş edeceğimi bilmediğim bir yalnızlıkla baş etmekteyim. gençliğim ve ben keder gideren dualar hatrına ayaktayız. çok saçma geliyor herkese her şey. yo hayır. baktığımda yüzünde görebildiğim şey neden saçma olsun. gözler üstüme çevriliyor. ne zaman kafamdakileri dışarı aktarsam, şüphe dolu bakışlarla karşılaşıyorum. psikoloğa gitmeyi düşündün mü. diye cereyanlı bir soru sunuldu geçenlerde.
lambamın pillerini yeniledim, güçlü bir ışıkta satır şaşmayarak yazıyorum tıkır tıkır. kursta geniş içerikli birkaç dergi buldum, kaptım. 2008 tarihli. burda bazen en çok, ruh dinlendirici veya canlı olduğumu tekrar hissedebildiğim şeyler dinlemeyi özlüyorum. burda belki de bazen en çok, hissedebilmeyi özlüyorum. bu defa olacak diyorlar. ya tahammül, ya sefer diye ekliyor buna yazar.
kimlerin ışığı yanık diye kontrol ediyorum. bağrı yanık olanın gece de ışığı yanık olurmuş diye bir şey uydurdum. uydurma. halbuki birazdan yapacağım gibi ruhum yorgunsa ışığımı kapatıp gözlerimi yukarıya, ranzaya dikiyorum. alt katta yatıyorum, en köşe. ranzanın üst katından düşmemeyi zamanında burda öğrendim. bilmiyorum belki de bir şey öğrenememişimdir. tahammüller beraberinde endişesizlikle tecelli ediyor. beni rahatlatan şeyler azalıyor. omuzlarım ağrıyor kendimi kasmaktan. o yokuşu ağrıyarak çıkıyorum dizlerimden. dolmuşta ayakta durmak omurgamı sızlatıyor. yediğim yemeği midem almıyor. konuşacağım cümle ağzımdan çıkmıyor. yazacağım mesaj iletilmiyor. bir mısra çağırmak istiyorum şöyle göğererek. göğüyererek. göğüvererek. aşsın istiyorum sesimin yankısı bulutları, göğüdelerek.
çok yoruldum ah etmek istiyorum gülmek istemiyorum ışıklar açılmasın istiyorum bildiğim yolları unutuyorum mezar taşında rastladığım isim aklıma kazınıyor,üç ihlas bir fatiha. umudum azalmış, mecburi dirençle hareket ediyorum indomie yiyorum canım evdeki çayı istiyor kafamda çalan bir ağıt var dile getirmiyorum gözlerim kapanıyor, seni unutuyorum ve birçok şeyleri. gözlerim, yaptıklarımı unutmuyorum yapacaklarımı da. bakacak yer karanlık oluyor. çok yalnız ve korkulu ve yorgun. savaşa, dizlerim yerde devam ediyorum. dayanmıyor yaşam, körelmiyor ânlar. islenmiyor o hüzün peltesi cam."
15.10.19
Salı
"saçmalıkları duymak"
"ateşler içindeyim, yanaklarım buz gibi. deşiyorum o yarayı pis kan boşalsın diye. sen buz ararken ben kabuğunu kaldırıyorum. deşiyorum o yarayı yenisi açılmasın diye. açmayın diye. asansörde konuşulmayan konular var. bir daha sorulsun diye söylenmeyen haller. beklenen ama bir türlü görülmeyen ilgiler. işte herkesin böyle dertleri varmış birbirleriyle. bense neredeyse kaygısızım. alamadığım kitaplara, duyamadığım müziklere, ağlayamadığım filmlere hayıflanıyorum. kimseyi istemiyorum, sen de biliyorsun.
en son bunu mesaj çekmiştim;
"nereye baksam evvelâ senin orda olmayışını görüyorum"
kim nereye bakıp da görür şimdi seni bilmiyorum. ben artık, nereye dönsem evvelâ kendi yokluğumla karşılaşıyorum. dirseklerim acıyor. bana güvenle bakan gözler çok da, insanların kalplerini yarıp bakmak istiyorum. şiir yazmıyorum, yazmıyorum. içim eskiyor, eskiyor, içim eskiyor. -abla salavat çeker misin sesli, çok güzeldi.
ben zaten her gece çektiğim peygamber yatışlı salavatlarla ayakta duruyorum. lâ havle diye başlıyorum güne. güneş bana her gün eskiyi hatırlatmaya çalışıyor. geceyi dinliyorum. bir yıldız seçtim, ona dilime gelen saçmalıkları söylüyorum. boğazımdan minnet dinleyerek geri gönderiyorum göz yaşlarımı. koridorda karşılaştığım ne varsa bir şeyler anlatıyor bana. artık çoraplarımı değişiyorum, yatağa giriyorum. geride bırakıyorum tükettiğim günü. sabah beşte kalkmaya direniyorum. cuma program, cumartesi tüyap, pazar ev akşam kurs, pazartesi ders, salı ders, çarşamba ders, perşembe ders, cuma ders. yo hayır hep şükürler olsun. binlerce kez hüzünle bakmak isterdim gözlerine yine de.
annemi aradım ve melik hastaymış. selam söyledim herkese, yutkundum. kapattım telefonu. oturduğum yerden boş koridoru izledim bir süre. hayat bana bir cehennem nasıl yutkunulur onu öğretiyor."
7.11.19
cuma
lambamın pillerini yeniledim, güçlü bir ışıkta satır şaşmayarak yazıyorum tıkır tıkır. kursta geniş içerikli birkaç dergi buldum, kaptım. 2008 tarihli. burda bazen en çok, ruh dinlendirici veya canlı olduğumu tekrar hissedebildiğim şeyler dinlemeyi özlüyorum. burda belki de bazen en çok, hissedebilmeyi özlüyorum. bu defa olacak diyorlar. ya tahammül, ya sefer diye ekliyor buna yazar.
kimlerin ışığı yanık diye kontrol ediyorum. bağrı yanık olanın gece de ışığı yanık olurmuş diye bir şey uydurdum. uydurma. halbuki birazdan yapacağım gibi ruhum yorgunsa ışığımı kapatıp gözlerimi yukarıya, ranzaya dikiyorum. alt katta yatıyorum, en köşe. ranzanın üst katından düşmemeyi zamanında burda öğrendim. bilmiyorum belki de bir şey öğrenememişimdir. tahammüller beraberinde endişesizlikle tecelli ediyor. beni rahatlatan şeyler azalıyor. omuzlarım ağrıyor kendimi kasmaktan. o yokuşu ağrıyarak çıkıyorum dizlerimden. dolmuşta ayakta durmak omurgamı sızlatıyor. yediğim yemeği midem almıyor. konuşacağım cümle ağzımdan çıkmıyor. yazacağım mesaj iletilmiyor. bir mısra çağırmak istiyorum şöyle göğererek. göğüyererek. göğüvererek. aşsın istiyorum sesimin yankısı bulutları, göğüdelerek.
çok yoruldum ah etmek istiyorum gülmek istemiyorum ışıklar açılmasın istiyorum bildiğim yolları unutuyorum mezar taşında rastladığım isim aklıma kazınıyor,üç ihlas bir fatiha. umudum azalmış, mecburi dirençle hareket ediyorum indomie yiyorum canım evdeki çayı istiyor kafamda çalan bir ağıt var dile getirmiyorum gözlerim kapanıyor, seni unutuyorum ve birçok şeyleri. gözlerim, yaptıklarımı unutmuyorum yapacaklarımı da. bakacak yer karanlık oluyor. çok yalnız ve korkulu ve yorgun. savaşa, dizlerim yerde devam ediyorum. dayanmıyor yaşam, körelmiyor ânlar. islenmiyor o hüzün peltesi cam."
15.10.19
Salı
"saçmalıkları duymak"
"ateşler içindeyim, yanaklarım buz gibi. deşiyorum o yarayı pis kan boşalsın diye. sen buz ararken ben kabuğunu kaldırıyorum. deşiyorum o yarayı yenisi açılmasın diye. açmayın diye. asansörde konuşulmayan konular var. bir daha sorulsun diye söylenmeyen haller. beklenen ama bir türlü görülmeyen ilgiler. işte herkesin böyle dertleri varmış birbirleriyle. bense neredeyse kaygısızım. alamadığım kitaplara, duyamadığım müziklere, ağlayamadığım filmlere hayıflanıyorum. kimseyi istemiyorum, sen de biliyorsun.
en son bunu mesaj çekmiştim;
"nereye baksam evvelâ senin orda olmayışını görüyorum"
kim nereye bakıp da görür şimdi seni bilmiyorum. ben artık, nereye dönsem evvelâ kendi yokluğumla karşılaşıyorum. dirseklerim acıyor. bana güvenle bakan gözler çok da, insanların kalplerini yarıp bakmak istiyorum. şiir yazmıyorum, yazmıyorum. içim eskiyor, eskiyor, içim eskiyor. -abla salavat çeker misin sesli, çok güzeldi.
ben zaten her gece çektiğim peygamber yatışlı salavatlarla ayakta duruyorum. lâ havle diye başlıyorum güne. güneş bana her gün eskiyi hatırlatmaya çalışıyor. geceyi dinliyorum. bir yıldız seçtim, ona dilime gelen saçmalıkları söylüyorum. boğazımdan minnet dinleyerek geri gönderiyorum göz yaşlarımı. koridorda karşılaştığım ne varsa bir şeyler anlatıyor bana. artık çoraplarımı değişiyorum, yatağa giriyorum. geride bırakıyorum tükettiğim günü. sabah beşte kalkmaya direniyorum. cuma program, cumartesi tüyap, pazar ev akşam kurs, pazartesi ders, salı ders, çarşamba ders, perşembe ders, cuma ders. yo hayır hep şükürler olsun. binlerce kez hüzünle bakmak isterdim gözlerine yine de.
annemi aradım ve melik hastaymış. selam söyledim herkese, yutkundum. kapattım telefonu. oturduğum yerden boş koridoru izledim bir süre. hayat bana bir cehennem nasıl yutkunulur onu öğretiyor."
7.11.19
cuma
Yorumlar
Yorum Gönder