kanatlanırdı kalbim
sense her uçuşunda hiçbir şey olmamışçasına susup oturdun karşımda sanki
bir sen dinledin de beni
yoktun
seni yokluğunla tanıyışlarımda
kanatlanır da
göçebe bir şey olurdu kalbim
yanlışlıkla olurdu
yanlışlıkla kalbim uçtu diyemezdim
normal değildi
zaten bana kalırsa
normal olmayı kim isterdi ki
hiç bana kalmadı inan
kanatlanırdı
kaç kere çarptı o koca minarelere
dur diyemedim
bir gün yine yükselirken
paramparça oldu da kanatlandığı yerlerinden
kanayacak yeri kalmadı
kanatlanırdı kalbim
sen bana seslenince bir tek
ismimin gök olduğunu ne zaman farkettimse artık
kalbim
nerede bilmem
şimdi neredeyse bul getir
kanatlandığım yerden
yine parçalanayım
Yorumlar
Yorum Gönder