1.55

beni tanımadığım insanların rüyalarından al. beni seslerin içinden kopar al. beni yaprakların hışırtısına serp. beni bu cam kırıklarının içinden al. beni içine attığın akan sulardan al. beni burdan al. herkes küçücükken bir defâ ölürmüş, ve gözlerimi sarmışlar doğunca benim. bakmamam gerektiği daha o günden belliymiş.

bakarsa, üzüntüden ölürmüş kalbi küçücük olan. benim kalbim küçük kalmış. gözlerim çok acıyor.

beni gözlerimin kan nehrinden al

kendi gözlerine kat

şimdi burada, sırtımdaki kanların üzerine basa basa tüm hiddetleriyle yürüyorlar

kimse birbirini anlamak ihtiyacında hissetmiyor