bendeki diğer benler için sayıklamalar 4

 

bir gözyaşı nereden nereye gideceğini bilemez. ona yön ve ihtiva uyarlayan insandır. bir gözyaşı nereden nereye gideceği bilgisine sahipse hadsizdir. bu hadsizliği ona ancak insan verebilir. bir gözyaşı ne zaman yola çıkacağını sana sormuyorsa kuyunun dibine doğru yol kat'ediyorsundur. doğrudur bu. kuyuda olduğunu söylemeye gerek duymadım baştan hiç, sen zaten keşfetmişsindir o kadarını kendi başına.

ama ekleyeyim yine de, kuyudasındır. ve bu gözyaşlarına hakim olmayı öğrenemezsen boğulacaksındır. çünkü su seviyesi yükseldikçe sen ağırlaşıyorsundur. çünkü insan mânâsını unutmadan gözyaşı döküyorsa, dökülen yaş kadar ağırlaşır. sen de ilkin ağırlaşmıyor da hafifliyordun ağlarken. hatırla o zamanlar, en beklenmedik anda gelen sert bir tokadın acısını bile atlattın ağlayarak.

acıyı atlattın lakin, kırgınlığı değil. 

duvara çarpılışını hatırladıkça her bir sızı büyüyor büyüyor da, yumruklanıp kalbinin duvarlarına çarpıyor, içinde bir şeyler oynuyor veyahut yer değiştiriyor sanki.

biliyorum. senin için sayıklıyorum.

ne diye.

daha güçlü ol diye. sevdiğini de sevmediğini de bil diye. sırtını dayadığın duvar canını yakan bir şeye dönüşmesin diye.

sev diye, sevil diye.