bendeki diğer benler için sayıklamalar 5

 ben de kendime bu âlemde bir bahçe seçtim. sonra o bahçeye kim yan gözle bakmayacaksa hep onu aradım. her şey boşaymış. tüm o sersefil koşturmacalar.

durdum.

nefes aldım.

ve bir hayattır durdu, nefes aldı.

bir

iki

üç 

dört

yeter. o dakkadan sonra her şey yetti bana. o dakka ben adam oldum evet belki ancak ömrümce.

cümlelerini ezberlemek istedim. olmadı. kırıldı dünya. içim yara tuttu. sesimi sana duyuramadım. çünkü bilmedin o sıra tüm dünya benimle konuşuyordu. bilmedin tüm dünyayı karşıma alıp da ben seni dinliyordum, bilmedin tüm dünya çılgına dönmüş gibi bana sesleniyordu.

şimdi içimde bir türlü susmayan seslerin yankısını yazıyorum, geç de olsa duy diye. merdivenlerden koşarak iniyorum düşeceğimi bilerek, yol ortasındayım gelip de çarpsınlar diye bekliyorum. ışıklar hep çok flu, ışıklar hep çok yakın, ışıklar hep çok canlı. ışıklar hep ezip geçiyor beni. ezip geçiyor beni ışıklar.

sonra baktım güneşin değdiği her yer eninde sonunda gölgeleniyor. geç de olsa duy diye, söylüyorum. oradaydık; her şeyin önünde, mağrur ve incinmiştik.  bekliyorduk. hiç beklemezdik bekleyeceğimizi. her şeye rağmen herkesten fazla bekliyorduk. kırıldı dünya. içim yara tuttu. ne desem olmazdı, küstüm. kimse bilmedi.