evsiz ve dilsiz

diş ağrılı, baş ağrılı, mide ağrılı öğle uykularımdan uyanırken her defasında yaşamı düşünürdüm. bugün de uyandım, akşam olmuştu. kuşlar susmuş, baykuşlar geveze olmuştu. gözlerim küçülmüş dudaklarım büyümüştü. insanlar çoğalmış, ağrılar uyuşmuştu. geceyi bekliyorlardı dönmek için. dönmek için beklenirdi gece. ben de geceyi bekledim kaç defa. şiire, yazıya, hayata, sana dönmek için kaç defa. damarlarımın sızısını hissetmekten yoruldum.

hissetmekten yoruldum. insan bitiremiyor içindeki yarım kalmışlıkları. onlar öyle bilmem kaçıncı sonsuz bir döngüde sürüyorlarken yaşama devam etmek zor, acımasız. her yer evim diyorum, her dil benim dilim, işte böyle olduğu için de evsiz ve dilsizim.

yeni bir şiire başlayınca dolup taşıyorum. kendime korkumdan hiçbir şiiri bitiremiyorum. hepsi yarım gibi hep. hepsi son şiirim hepsi yaralayıcı hepsi iç kanatıyor. şimdi yeni yüzler tanıyorum. yeni kelimeler duyuyorum hepsi bir sese yapışmış boşlukta süzülüyor. garip yangınlar tanıyorum. ateş elime değince anlıyorum bir yangına tutulduğumu. kaçınca kaçtın deniyor hep ama kalınca kaldın denmiyor. kaçıyorum o yüzden. sokakta kimle göz göze gelsem gülümsemiyorum artık. şarkının sesini açıyorum biraz daha. her hayatın farklılığına küfretmiyorum da önemsemiyorum artık. tertemiz olmanın bir yolunu da aramıyorum, o beni buluyor bir şekilde. cenazeler duyunca üzülmüyorum. ama bir ağlayış bir haykırış duvardan duvara çarpıyor beni hâlâ. sırtımdaki tüm kemikler kırılıyor sanki.

haykıranlar haykırışlarını çoktan aştı, çoktan unuttu. ben hâlâ o yıpranmış ve titrek seste kıvranan sancıyım. nefesimi daraltan tertemiz göğün altında küçücük önemsiz bir zerreyim. başka hayatlarda anlık bir gülümseyiş, senin kalbinde süregelen sonsuz bir tebessüm, kendi kalbimde dingin bir ağlayışım.  

https://open.spotify.com/track/2Vo0kGsnu44Nmfuh3r5aJv?si=4ad1484f8406464c