bir derine düştüm.
geldim. merdivenlerden çıktım,kafam bulanık. ayakkabımı aşağıdaki ayakkabılığa koymayı unuttum ama aldırmadım,çıktım. yatakhaneye girdim ilk kez girer gibi ve son kez girer gibi. yatağımı nasıl dağınık bıraktığımı görüp kendime kızdım. çalar saatimin pili bitmiş yeni pil almayı unutmuşum. kendime ağrı kesici almayı unutmuşum.
karşı komşunun televizyonundan karmakarışık bir ton ses geliyor. abla sesi kıs Allahaşkına. yan yatağımdaki kız Allah'ım inşallah bu gece sinekler gelmez diye dua ediyor. pencerenin önüne geliyorum ay dolunay olmuş. denizi duymaya çalıştım. duydum,martıları da.
daha geçen gittik ama ben üsküdar'ı çok özledim. markete diye çıkıp gidip parkta öylece oturmayı da. ben onları seviyorum ama galiba bu kediler artık beni sevmiyor.
yürüdüm ben,geçmedi.
hafızamda tekrar tekrar yaşattığım anlardan kimseyi sorumlu tutmadım. yürüyoruz,arkasını dönüp gülümsüyor annem.
rüyamda dün karmaşık şeyler gördüm yine,uyandım tepki veremedim kimse yoktu çünkü yanımda. gözyaşım sıcaktı,hissettim.
kimseyi sorumlu tutmuyorum,dedim ya hafızam.
"alo,anne ben eve gelmesem"
nereye gideceksin.
"ne yemek yaptın anne"
dınt dınt diye bir takım sesler,yüzüne kapatılmış telefon sesi diye bir şey var düşman başına.
bir şeyler siliniyor,bir şeyler yazılıyor. hiç unutmadım. yürürken seçim müziklerinden kulaklarımı tıkadım. bi teyzeyle göz göze gelip gülüştük. abi şu sesi kıs Allahaşkına.
bir derine düştüm,kafam bulanık. gözlerim yoruldu söyleyecektim söyleyecek kimse bulamadım.
bana geldi dedi ki semâ sen neden böylesin sana ne yaptılar.
saatlerce kilometrelerce koşmak istedim.
"alo,anne ben eve gelmesem"
Yorumlar
Yorum Gönder