Rabbim,yemek hazır değil mi.

geldim,oturdum. saat bir'e gelirken pek çok şey anlamsız geliyor. öğle yemeğine inmeden önce gelip oturup seni düşündüm.
elimden nasıl tuttuğunu, nasıl bıraktığını.


ruhumda biriken her şeyi bir sünger gibi çekti içine âdeta kalbim.

yıkılamadım.
yıkılamadım.
yıkılamadım.

unutma istiyorum. kalbimde dirilttiğin bu kederi unutma. ezan okunurken iç sıkıntısıyla azizallah dediğim günleri unutmuyorum ben.

güldüm, oturdum.

cebimdeki parayı sigaraya vermemek için direndim. elime baktım kanayan parmağıma yarabandı sarmadım. durdu. ben böyle her şeyin bir anda durmasına alışkın değildim.
bitmesine de,gitmesine de. değildim.

yol yorgunluklarından uyanılmış bir sabahı özledim.
Allah'ım,sen yoluma yoldaş aratan değil miydin.

merdivenden çıkarken gözüme güneş vurdu aldırmadım, altı kat bina yapmışlar altı katı ayrı hüzün.
burnumdaki bu sızıyla başlayan ağlamaları unutmadım, burnumdaki bu sızıya sebep olduğunu da.

insanlar ağladıkça güzelleşirmiş,ben güzelleşemedim.