teknik arızalar için 1'e

öfkesiz, sevgisiz, heyecansız, keskin bir şekilde duygusuzca yazıyorum. büyüdükçe, bazı şeyler geçerliliğini yitiriyor. koridordan gelen ayak sesi mi, kulağımda sezen mi. büyüdükçe, yolda rast geldiğin tanıdıkların el, âlem olduğunu anlıyor insan. kimmiş o el âlem diye sormuyor artık. hangi sokağa girsem aklım senin sokağına kayıyor. bunu sana söylemem. ve de kimseye söylemem. açılamıyorum. ben açılamıyorum ve herkes bunun farkında çünkü. ben balkonda boşluğa doğru nefesimi bırakmakla kalıyorum. üşüyorum kapat kapıyı. açma. dışarıdan bakıldığında içersi yangın. içerden dışarıya çıkan geri dönmüyor. sen kapat kapıyı. herkes çıksın, çıkma dışarı. sakın çıkma. sen dışarı çıkarsan bitecek her şey. sen gidersen hesabını ödeyecek karanfiller. sen gidersen, yastıklar kurumaz artık.

anne, yüzüme neden bu kadar çok bakıyorsun. ne zaman göz göze geldik işte o zaman hücum ediyor gözlerime ateşler. havale geçiriyorum sanıyorum. dizlerim tutmuyor. içtiğim su nefes boruma kaçıyor sanki. bunun adı ağlamakmış. hayatın kaim olduğu şeyler arasında sen niçin yoksun anne?

öfkeyle, sevgiyle, heyecanla, keskin bir şekilde kanamak üzre olan duygularımla yazıyorum. büyüdükçe, ölmeyi öğreniyorum.