beni akan sulara fırlat

merhaba bugün

yirmiyedi ocak oldu

aşka dair ne varsa ona seslenebilir miyim

beni ona karşı bu kadar mahzun bırakan da dünyaydı

öğrenmeseydim

onun bu denli hain ve iki büklüm eden bir şey olduğunu

böyle olmazdım

Rabbim dedim beni akan sulara fırlat

içimde bu kadar ihanetle yaşayamam

fırlattı

şimdi içimin nehrini benden başka kim dinleyebilir

bana dün gece ne oldu. sırtımı eğilten o yük nereden geldi. kalbime bir derin düştü. rabbim ben dün neredeydim, bugün neredeyim. sen, sen nerdesin, tanışmamıza daha ne kadar kaldı. anne bu iç benim içim mi? ikinci el gibi de. benim omzum neden üşüyor duvar mı soğuk. duvar neden böyle ağır yoksa omzum çok mu küçük. kalbime yine bir derinlik düştü. 

akıyorsa, içimden yine içime bir yaranın irini akıyor. derinleşiyorsa, insanın kendi kendine mi içi derinleşiyor. serinliyorsa bir ev, rüzgar durmadığı için midir güneş insaf etmediğinden mi. 

tezgahta, kimseye haber vermeden kurumuş kanlı peçete. bileğimde kramp. hayatıma yeni düşmüş bir rayiha. adı ne bunun? merhaba. hoş geldin. ağzımda direnişli yaralar.. yaralar. avuç içlerim küçük. sırtım ağrılı.

arkamı döndüm. inan bunu kimse tahmin edemezdi. döndüm ve sessizce ağlamayı öğrendim. büyük bir gülüşmenin ortasında gözyaşı döktükten sonra hayata yine gülerek devam ettim. inan bunu kimse tahmin edemezdi. kalbime düşen derini kimse göremiyor. ağzımda direnişli yaralar.. yaralar.

şimdi kötü bir şiir mi yazayım, yoksa oturup hiçbir şey yapmayayım mı. bilemiyorum. aynı şey.